Deze Nacht trek ik de Handrem van de Wereld op,

Deze nacht trek ik de handrem van de wereld op,
Ik laat de dromen duren, de rust oneindig, de vierders vieren.
Bevrozen ieders doen en laten,
daden ontleed tot de kleinste eenheid hunner bestaan.

Het verdriet opgesplitst in hooguit speldeprikjes,
't genot traag en eindeloos.
De afwezigen, overledenen, eeuwig herinnerd,
nooit nimmer vergeten.

De Zon zal schijnen en de Regen zal zijn,
Groen de aarde, de tuinen.
De auto's gewassen, super-eco-zuinig,
ongelukken uitgesloten, ongelukken uitgesloten.

Deze nacht trek ik de handrem van de wereld op,
niet om het mensenleven te stoppen, niet om de wereld te verraden.
Maar gewoon om al mijn angsten wat er komen kan,
even veilig, goed verzekerd te parkeren.


Herman Jambé 03-05-2012